No filter

Ik had me geen mooiere dag laatste dag op de camping kunnen wensen als deze.

In full color afscheid nemen van deze heerlijke plek die 14 weken mijn thuis was. Vandaag snap ik ineens waarom ik zo'n hekel heb aan een zonnebril en dat ik het dikke prima vind dat rimpels zich in rap tempo ontwikkelen:

Ik wil echt zien, zonder filter. The good, the beautiful, the ugly, the sad, the joy. En alles is langsgekomen deze zomer.

Deze plek leerde mij dat ik mij het fijnst voel als ik ergens ben, in plaats van ergens naar onderweg zijn. Heb in ruim 11 weken nog geen 200 km gereden En mijmer of een fijne caravan op 1 plek in de zomer niet meer bij me past.

Ik voelde me vanaf dag 1 veilig om eerlijk te zijn tegen mezelf in alles wat ik tegenkwam.

Bereid maar ook een beetje benauwd dat het zwaaaaaar zou worden. Ik zit pas net op 100% eerlijk zijn tegen mezelf. Deze zomer heb ik geleerd dat uitvogelen van dingen met alle emoties die daarbij komen kijken gewoon samen kan met intens gelukkig zijn, en leuke dingen doen. Dat alles aankijken juist rust geeft en geen tsunami. Een fijne zomer, dat was het.

Dus zit lekker een potje te absorberen hier, terwijl de bustent aan het opdrogen is. Een tent nat inpakken is zoveel meer gedoe, de zon regelt het vandaag voor me :D

Zo nog een wandelingetje naar de duinen. Vanuit deze Korte duinen verhuis ik voor de wintermaanden naar een vakantiehuisje aan de Lange duinen. Thuis.